Jak zwalczyć traumę z przeszłości?

Życie nie kończy się na błędach: Mądrość Danuty Szaflarskiej o przeszłości i przyszłości.

Jak zwalczyć traumę z przeszłości? „Narobiłam w życiu dużo głupot, ale szkoda czasu na rozpamiętywanie nieodwracalnego”, to wyraz głębokiej mądrości życiowej. W tym krótkim, ale znaczącym zdaniu zawarta jest cała filozofia, która powinna towarzyszyć każdemu, kto zderza się z trudnościami, a potem zmaga się z wyrzutami sumienia. Poza tym świetnie określa masochistyczne wręcz pragnienie niektórych ludzi, by bez końca rozpamiętywać doznane krzywdy lub własne błędy.
W tym przypadku cały czas pozwalamy krzywdzicielowi kontrolować nasze samopoczucie i mieć nad nami taką samą przewagę jak w chwili, gdy tę krzywdę nam wyrządzał.

Dla wielu ludzi, którzy cierpią z powodu przeszłych krzywd, a także własnych pomyłek, takie podejście może wydawać się trudne do przyjęcia. Często skłonni jesteśmy tkwić w przeszłości, żyjąc w jej cieniu, wciąż dokładając do ognia wstydu, czy lęku przed przyszłością. Istnieje pokusa, by nieskończoność razy odtwarzać w głowie „co by było, gdyby” i ciągle analizować, co mogło się potoczyć inaczej.

Jak poradzić sobie z ciężką przeszłością?

Jednakże, jak zauważa Szaflarska, taki sposób myślenia nie prowadzi do niczego pozytywnego. Po pierwsze, pozostawanie w martwym punkcie, wciąż przeżywając stare rany, daje pełną kontrolę nad naszym życiem tym, którzy nas skrzywdzili. Krzywdziciel – czy to jakaś osoba, czy my sami, raniąc siebie poprzez swoje błędy – zyskuje nad nami nieproporcjonalną przewagę. Przestajemy panować nad własnym życiem, stajemy się więźniami tego, co już się wydarzyło, a przecież to, co minione, nie wróci. Tkwienie w przeszłości to jak utknięcie w bagnie: nie szukamy wyjścia, nie próbujemy poprawić swojego losu, ale zamiast tego uparcie stać w miejscu, czując się coraz bardziej bezradnym.

Oczywiście, nie chodzi o to, by ignorować przeszłe krzywdy, nie wyciągać wniosków, ani nie starać się poprawić swoich relacji z innymi. Przeciwnie, warto zastanowić się nad tym, co można poprawić i jak naprawić to, co zniszczyliśmy. Jednak równie ważne jest, by spojrzeć na przeszłość z perspektywy, która pozwala nam nauczyć się czegoś nowego i iść naprzód.

Danuta Szaflarska, patrząc na swoje długie życie – pełne trudnych doświadczeń, cierpienia, niepewności i strachu – była przykładem tego, jak można przejść przez te wszystkie trudności, nie pozwalając, by zdominowały one naszą codzienność. Jej życie to dowód na to, że można przetrwać najcięższe chwile, wyjść z kryzysów silniejszym i pełnym optymizmu. Nie ma w tym żadnego miejsca na rozpamiętywanie przeszłości i rozdrapywanie starych ran, które tylko przeszkadzają w dalszym rozwoju.

Jak zwalczyć traumę z przeszłości?

Podsumowując, filozofia Szaflarskiej to przypomnienie, że choć popełniamy błędy, życie nie kończy się na nich. Ważne jest, by nauczyć się wyciągać wnioski, przebaczać sobie, a przede wszystkim skupić się na tym, co przed nami. Tylko wtedy możemy naprawdę zacząć żyć pełnią życia, nie pozwalając przeszłości ciągnąć nas w dół. Życie jest zbyt krótkie, by nieustannie wracać do tego, czego już nie da się zmienić.